Een zonovergoten wedstrijd heeft een sterk Gravelo niet gegeven wat het verdiende, een overwinning.  Habo had aan twee stilstaande fases voldoende om een gelijkspel uit de brand te slepen: 2-2.  Voor de rest kunnen we alleen maar zeggen dat Gravelo de wet dicteerde, maar in voetbal…

Prachtig weer daar achter de Mc Queen, op het kleine plein van Habo.  De parking is er in volle aanleg, waardoor de supporters een echt outdoor parcours mochten afleggen richting kantine om dan daar zich een eerste keer aan de plaatselijke dranken te wagen.  De wedstrijd starte met wat licht aftasten van beide ploegen, waarbij Habo een mooie kans aan zich liet voorbijgaan na zo’n 10 minuten spel.  Daarna was het balbezit en het voetbal aan Gravelo dat de verdere eerste helft voor zijn rekening nam.  Er waren al een aantal pogingen richting doel van de tegenstander, maar een prachtige aanval over rechts kwam in de voeten van Jordy aan de linkerzijde, die mooi in een tijd afrondde in de 22′: 0-1!  De supporters konden best genieten van het spel dat onze jongens op de mat legden, maar dit werd tot driemaal toe wat geluwd door het scheidsrechterlijke trio.  Michiel werd 3 meter voor de buitenspelval afgevlagd op weg naar het doel, een vermeende fout werd gefloten bij een tweede doelpunt van Jordy en een overduidelijke catchgreep op Michiel in het penaltygebied werd maar matig enthousiast onthaald…  Aan de rust werden we dus maar karig beloond voor onze aanvalslust.

Het vat was af bij die van Habo, want ook binnen wilde het tijdens de rust niet lukken omdat het gerstenat zijn laatste snot door de leidingen duwde bij het binnenkomen van de supporters.  Het euvel werd gelukkig verholpen en intussen stond de praatbarak in het teken van de toch wel mooie vertoning van Gravelo.  Hopelijk zou de tweede goal snel vallen om wat zekerheid in het laatje te krijgen waar de drie punten lagen.

Gravelo kwam ook in de tweede helft netjes in de plooi op het veld en dat resulteerde in enkele zeer mooie combinaties met bijna doelpunten.  Bij twee kansen had het misschien ook wel doelpunt moeten zijn, maar de viziers stonden niet op scherp. Aan de andere zijde, op een zondagse hoekschop, kopte Habo de gelijkmaker binnen en zo stonden de bordjes lekker onverdiend gelijk.  Niet dat Gravelo dit aan zijn hart liet komen, het bleef op zoek gaan naar een goal.  Habo weerde zich hard, soms te hard met kaarten tot gevolg.  Een mooie actie over rechts van kersverse Niels (Frederix) belandde op het getergde hoofd van Michiel die er eentje wou prikken, maar een dekselse verdediger weerde de bal richting doel met de hand.  Een logische strafschop, maar de snoodaard van Habo kwam weg met geel (?!).  Michiel klaarde de klus en zo stond Gravelo een kwartier voor het einde weer op voorsprong: 1-2.  De bedoeling bleef om met gezonde aanvalslust de juiste verdediging te onderschrijven, maar alweer een hoekschop gaf aanleiding tot een tegendoelpunt: een overwaaiende bal kwam in de voeten van de lone ranger die met een gekraakt schot de arm van Pirre raakte, waardoor ook deze bal op de stip mocht.  2-2, een koude douche zo 5 minuten voor tijd.  Gravelo probeerde nog wel maar het wilde niet meer lukken.  Het moest de match laten glippen die het nooit mocht verliezen en Habo vierde dit als een city parade in Berlijn.

De ploeg begint wel duidelijk, week na week, langer het spel naar zich toe te trekken.  De inzet en de combinaties waren goed, alleen het resultaat is teleurstellend als je de match in zijn geheel zag.

Ploeg: Maxime, Lenny, Jo (Niels M.), Kim, Séba, Laurent, Kristof P., Ferre, Michiel, Jordy (Niels F.) en Van-Than (Kristof B.).

Doelpunten: 22′ Jordy, 64′ Crommen, 75′ Michiel (P), 86′ Vrancken (P)

Gele kaarten: Kim

Toeschouwers: 100

IMG_2575 IMG_2577 IMG_2578 IMG_2579 IMG_2580

Reacties zijn gesloten.