Nadat de reserven het thuis al tegen Henis hadden voorgedaan (met 2 doelpunten van Diego, waarvan eentje naar verluid een beauty moet geweest zijn) heeft de eerste ploeg met een sterke mentaliteit verdiend de punten uit het slijk meegenomen ergens achterin Tongeren: 1-2!

We gaan het kort houden omdat we wat beelden hebben geschoten die soms wat meer vertellen.  Het weer was naar winterse normen aangenaam te noemen als je tenminste in de zon kon staan.  Het veld was van veel mindere kwaliteit, want in een mum van tijd was het omgevormd tot een tweede provinciaal onwaardig terrein, waarbij veel supporters naar het naastgelegen, net zwaar omgeploegde veld, keken in de hoop dat de wedstrijd alsnog daar zou verdergezet kunnen worden…

Twee stijlen van voetbal: Henis met lange ballen vooruit om met de spitsen voor gevaar te zorgen, Gravelo probeerde met de dartele ukkies Kim en Adrien de bal meer in de ploeg te houden en zo voetballend vooruit te komen.  Het wegtrappen uit verdediging van de thuisploeg bleek echter eerder voort te vloeien uit schrik voor mistasten, zo zou snel zichtbaar worden.  De verdediging van Henis gaf immers vrije doorgang aan Jo en Jordy, maar het zware veld maakte het besluiten wat moeilijk.  Rond het half uur vond een centrale verdediger het welletjes en trapte naast de concentratie, waardoor Michiel alleen op doel mocht gaan en zoals geweten zorgzaam afwerkte: 0-1!

Gravelo bleef de bal in de ploeg houden en kon de druk gemakkelijk weghouden.  Toch probeerde Henis wel, maar ook zij hadden moeite met het eigen slagveld.  Geregeld werd de bal in de wei erlangs geknald en dit zorgde voor gevaarlijke taferelen op de gladde talud, gelukkig zonder erg.  Na de rust was Henis feller in de hoop om alsnog de gelijkmaker te kunnen binnenprikken.  Het was Kimmeke die een dot van een kans creëerde en die dan even mooi op de paal schoot, waardoor de dubbele voorsprong weg bleef.  Met de start van de wissels kwam er een heropflakkering in kansen, maar het was de eerste echte trap op doel die voor de gelijkmaker zorgde: door het pak werd Maxime verrast en zo stond het 1-1.  Het sein voor Gravelo om wat harder op de pedaal te drukken en sterke Lenny kreeg het op en in zijn heupen en stoof naar voren om daar zich lekker te laten pakken in het strafschopgebied…  Michiel klaarde de zenuwslopende klus met verve: 1-2.

Henis zakte in elkaar en bezondigde aan tal van fouten om Gravelo af te stoppen, maar de scheids gaf geen kaarten.  Seppe werd enkele keren in de diepte gestuurd maar een dekselse lijnrechter vlagde meermaals onterecht voor buitenspel.  Gevolg van zijn wel al te opmerkelijke gesprekken met opwarmende spelers van Henis en enkele plaatselijke supporters: foei!  Nogmaals werd Seppe diep gestuurd en samen met de opgerukte Ferre leek het zaakje geklaard, maar ook deze keer wilde het niet lukken.  Het bleef bij 1-2, en dat in tegenzin van de plaatselijke achterban, die na de wedstrijd Gravelo probeerde uit te roken: een tiental rokers bleven doorgaan tot het een mist van jewelste werd…

Proficiat Gravelo!

Reacties zijn gesloten.